İnsanların günden güne yalnızlaştığı, acımasızlaştığı, iyilikten ve vefadan uzaklaştığı zor zamanlardan geçiyoruz. Duyguların insanlıkla yok olduğu zor zamanlar.
İnciten, kıran ve sonrasında da dönüp arkasına bakmayan insanlarla çevriliyiz. Çoğu insan tutunacak, yaslanacak ve güvenecek bir yüreğin özlemini çekmekte; ama şu zaman insan fakiri, insanlık fakiri. İşte bu yüzden her insan düşmemek için daha sıkı sıkı sarılıyor kendine, sebeplerine ve hayallerine. Kimseden medet ummuyor da şifayı yine kendinde arıyor ve bu konuda zamanla da ustalaşıyor. Çünkü biliyor ki düşerse el uzatmazlar, yüzüne bakmazlar ve onlar için geçmişte yapılan iyilikleri hatırlamazlar. Yani marifet yaşamakta değil aynı zamanda yıkılmamakta👍