"Ben de, ama sen eskiden sahip olduğun bir şeyi kaybettin. Senin bir gülümsemen vardı..."
"Boş ve anlamsız bir gülümseme..."
"Hayır, sıcacık, gerçek bir gülümseme, çünkü sen insanların seni sevmesini istiyordun."
"Ve onlar hep benimle dalga geçtiler, bana hep güldüler."
Konuş benimle! Benimle artık gurur duyabilir ve komşularına beni anlatabilirsin. Bana eskiden olan şeyleri anlat, ben küçükken her şey nasıldı sadece bunları duymak istiyorum.
Benim ışığımın senin karanlığında daha iyi olduğunu kim söyleyebilir? Ölümün seni karanlığından daha iyi olduğunu kim iddia edebilir? Ben kimim ki böyle bir şeyi söyleyebileyim?