“ Cemil Meriç,” Ulu çınarlar fırtınalı diyarlarda yetişir” demiş. Bir hayatın içinde acı, sıkıntı, üzüntü, başarısızlık ve hayal kırıklığı yoksa o hayat anlamsız ve boş bir hayattır. Çocuklarımızı hayatın kolay tarafına çektikçe ve onları her şeye hakları olduklarına inandırdıkça, onlara iyilik etmiyor, potansiyellerini hayata yansıtmalarına engel oluyor ve üstelik niyetimiz tam tersi olduğu halde, onları uzun vadede mutsuz ediyoruz!”
“ Uzmanlar tarafından çocuklarına “ tek, biricik ve harika” olduklarını söylemeleri gerektiğini inandırılan anne ve babalar tarafından yetiştirilen çocukların kendileri de,” her şey olabileceklerine ve her şeye hakları olduğuna” inanıyorlar.
“ Çocukları desteklemek ve cesaretlendirmek tabii ki iyidir ancak istedikleri her şeyi onlara vermek cezadır. Çünkü böyle bir yaklaşımın sonunda “ nedeni belli olmadan her şeye hakkı olduğuna inanan ve hayattan hep alacaklı hisseden” insanlar yetiştirmiş oluyoruz.”