Cemre
@Distopyatik
Zamanı zamansız yaşayamayanlardan..
İstanbul
269 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Korkudan, acımaktan, üzüntüden, her şeyden bin beterdi bu bomboş kalma, ölümden de beterdi.
Sayfa 326
Şöyle bir düşünürsek, kötülük, zulüm, yoksulluk, haksızlık, insanın insana köle gibi kullanması sürüp bittiğine göre, biz hep yenilmişiz.
Sayfa 278
"insan bu denizin karşısında küçülüyor, küçülüyor iğne ucu kadar bir şey kalıyor."
"Bu çaba, bu kavga, bu kaçıp kovalama niye ki, insan bir iğne ucu kadar kalınca?"
Sayfa 104
Kendimi iyileştirmek için başkalarını iyileştirmem gerektiğini anladım. Başkalarını kurtaramadığım için kendi canımı sıkmak yerine, "iyileştirilebilir" olanları, kurtarılabilecek olanları kurtarmalıyım. Yoksa hekim mi olmalıyım? Veya yazar? Bunlar az çok benzer şeyler değil mi?
Sayfa 266
