Cemre
@Distopyatik
Zamanı zamansız yaşayamayanlardan..
İstanbul
269 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
"insan bu denizin karşısında küçülüyor, küçülüyor iğne ucu kadar bir şey kalıyor."
"Bu çaba, bu kavga, bu kaçıp kovalama niye ki, insan bir iğne ucu kadar kalınca?"
Sayfa 104
Reklam
Kendimi iyileştirmek için başkalarını iyileştirmem gerektiğini anladım. Başkalarını kurtaramadığım için kendi canımı sıkmak yerine, "iyileştirilebilir" olanları, kurtarılabilecek olanları kurtarmalıyım. Yoksa hekim mi olmalıyım? Veya yazar? Bunlar az çok benzer şeyler değil mi?
Sayfa 266
Eğer evremizde henüz olmadığız olma olasılığı varsa... Ben bu olasılığı yakalayabilir miyim? Kendi yaşamımı babalarımınkinden farklı bir bahçe haline getirebilir miyim?
Sayfa 175
Edebiyattan daha söyle bir vakit geçirme, daha oyalayıcı eşlik, daha nefes trans var mıdır?
Sayfa 108
Sessizliğin içeriye gitmeyi sağladığını, yalnızca dışarıdaki yaşamla ilgilenmeyenlere gerektiğini onun anlayabileceğini sanmıyorum, çünkü onun içi dışarısı kadar, sokak kadar kaotik ve gürültülüdür.
Sayfa 70
Reklam