Bir gün iyileşiyor gibi hissediyorum, ertesi gün yeniden karanlığa düşüyorum; sonu olmayan bir döngü gibi. Eskiden her şeye tutkuyla sarılır, bir şekilde mutlu olmaya çabalardım. Şimdi kendimi uzun zaman önce kaybetmiş gibiyim. Ne heyecan kaldı ne heves, ne uyku düzeni ne de eski benden eser kaldı. Kendi sessizliğimin sahibiyim. Akıp giden bir hayat var, ben sadece izliyorum...