Döndü Elif Kart
@Dndelif
@kitaphane_mm
İnstagram
🖊❣
13 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Oblomov
.
insanı, yalnız insanı anlatın bana, insanı sevin.
onca hayatla bilgi arasında bir uçurum vardı; bu uçurumu kapamaya girişmek bile istemiyordu: kafasında hayat ayrı şey, bilgi ayrı şeydi.
ıstırabına sabırla katlanırdı, çünkü nedenini başkalarında değil, kendinde arardı. Sevinçleri de yoldan çiçek toplar gibi koparır ve daha solmadan atardı; böylece her zevkin dibindeki acı tortuyu tatmazdı.
içinde olup bitenlerden haberi yoktu kimsenin.
ya şimdi ya hiçbir zaman.
Evlilikleri sıkıntıya sokan en önemli etken, beklenti meselesidir. Ne yazık ki bugün bize hep farklı bir hayat telkin ediliyor. Telkin edilen o hayat gibi her şey dört dörtlük, televizyonlarda söylendiği gibi hep tozpembe değildir. Evlilik öyle bir ibadet ki başından sonuna kadar imtihan devam edecektir. Peygamberin o güzel hanesinde bile kavga gürültü olduysa bizim hanelerimiz problemsiz olabilir mi hiç?
İnsanın zafiyeti hangi noktadaysa imtihan oradan gelir.
Zannetmeyin ki emanete ihanet sadece mal ile alakalıdır. Allah adına evlendiğini o kadınların haklarınız gözetmesiğiz zaman da emanete ihanet etmiş oluruz.
.
‘Bana vermeniz gereken ufacık şansı başkaları verdi.. ‘diyemedim tabi ki
Şairlerin,alimlerin en büyük eserleri, ümütsiz ve hiddetli zamanlarında yazdıklarıdır.
Yirmi yaşında olmadığımız halde bizler de mutlu olduğumuz anları gözden geçirsek, bütün kainatın karşısında titrediği şu kelimeye ulaşamaz mıyız? “Hiç!”
Şu gerçeği itiraf etmeliyiz ki bizler çoğunlukla en uzak bir yerde bulunan bir ailenin özel hayatını bildiğimiz halde oturduğumuz yerin bir saat ötesini bilmeyiz.
Zamanın geçişi hiçbir şey değil; bu şekil bir zaman bir şey değil. Zaman ben hayal kurarken geçiyordu. Uyandığımda ben, yine o hayal kurmaya hazırlanan, daha iyisini, daha yükseğini, daha uzun ve süreklisini kurmaya hazırlandım. Zaman beni değiştiremezdi ki, zaman, ona ayak uyduranı değiştirir.
O da kendi gibi göüzünü bir tartı olmaktan başka bir şey için kullanamamış, kendini ne vakit tartsa hafif ve kusurlu bulmuştu.
Herkesin kendi yerine yaşadığı ve kendi yerine ölsüğü söylenir hep, ama herkes kendi de değil, kendi yerinde de.
