Türkiye' de yıllardır demokrasinin biçimsel görünümü çok partili hayat sayan, tek boyutlu kısır düşünce yürürlüktedir.Düşünce yasaklarıyka örülmüş ''UTANÇ DUVARLARI", toplumu eninde sonunda siyasal bunalımların çıkmaz sokaklarıyla karşılaştırıyor. Bugün, gömlek değiştirir gibi parti değiştirenlere de bakıp çok fazla öfkelenmemek gerekmektedir. Çünkü onlar, bu düzenin acı meyveleridir. Toplumu düşünce yasaklarının dikenli telleriyle kuşatıp koşullandırdıktan sonra,
Yıkıcı düşınce.... Aşırı cereyan.... gibi gerekçelerle yönetmeye kalkarsanız, karşınızda işte böyle, kaba bir tablo bulursunuz. Bir düzen düzen anlayışının, bir sistemin kaçınılmaz sonuçlarıdır bütün bunlar. Bir ülkede hükümet kurulup, kurulmaması beş-on parlamenterin bir iki hafta içinde parti değiştirmesine bağlanıyorsa, o ülkede demokrasiyi oluşturan temel koşullardan biri eksik demektir.