Bence dünyada şu anda gerçekleşen bütün bu kötülüklerden hepimiz birazcık sorumluyuz. Hepimizin bu işte biraz parmağı var. Birilerini ayakta alkışlarken bize yüksekten bakanları asla tanımayacağız.
Ruhun duvarlarına vurduğu şu etten kafesin kefaleti kimde? Ki ruh dediğimiz şey yirmi bir gramsa. Aslında asıl kelebek olan bizler değil miyiz? Ben yolun sonunu merak ediyorum. Ama oksijen bana sırtını döndüğünde yine Tanrı'nın büyüklüğüne sığınacağım.