Yine bir gün bu konuda halkın karşısında konuşurken
sözlerinin dinlenmediğini anlayan Demosthenes, gürültü eden
Atinalılara karşı sözlerine şöyle devam etmiş:
“Konuşmamı bitiriyorum, fakat size birkaç cümlelik bir
hikâye anlatacağım: Vaktiyle bir delikanlı Atina’dan
Megara’ya gitmek için bir eşek kiralamıştı. Eşeğini kiraya
veren adam da aynı yere işi düştüğü için birlikte yola çık‐
mışlardı. Konuşa konuşa giderlerken öğle sıcağı bastırmıştı.
Biraz dinlenmek ve öğle yemeğini yemek için birlikte bir su
başına çökmüşler. Ama ortalıkta gölge edecek bir şey
olmadığından eşeğin sahibi, eşeğinin gölgesine sığınmış.
Eşeği kiralayan genç bunun üzerine,
‘Sen çekil ben oturaca‐
ğım oraya,
’ demiş. Öteki,
‘Ne münasebet, eşek benim’ de‐
yince kiracı ‘İyi ama onu ben kiraladım’ diye itiraz etmiş.
‘Ben eşeği kiraya verdim, gölgesini değil’ demiş eşek sahibi.
Derken aralarında kavga çıkmış.”
Demosthenes, sözün tam burasında kürsüden inmiş. Halk
merakla “Sonra ne olmuş, hikâyenin sonunu neden
anlatmıyorsun?” diye söylenmeye başlayınca yeniden kürsüye
yönelmiş ve “Ey ahali! Sizin iyiliğiniz için laf edeyim dedim,
dinlemediniz. Fakat iş bir eşeğin gölgesi olunca bakıyorum da
fazlasıyla dikkat kesiliyorsunuz!” demiş.