İsyanım biraz da kendime! Gururumu,
onurumu, kadınlık haysiyetimi
kaybettikten sonra hayallerimi
gerçekleştirsem ne yazar? Şayet bir gün
şöhret basamaklarını tırmanabilirsem, o
şöhret bana kaybettiklerimi geri
verebilecek mi? Hiç acılara
boğulmamış, gözyaşı akıtmamış gibi hayalleri, umutları ve mutluluklarıyla
oynanmamış gibi olabilecek miyim?
Ben, kendi içimdeki ‘ben’i yitirdikten
sonra, şöhret bir tarafa yaşamanın bir
anlamı var mı?