Tüm hislerimi bir kişide ya da hayatımın bir döneminde tükettim sanki. Birine bir şeyler hissetmek istiyorum, heyecanlanmak istiyorum, içim kıpır kıpır olsun istiyorum, onu göremeyip gittiğimde bir yanımın orda kalmasını, ona doyamayışımı, sürekli görmeyi, konuşmayı, bakışmayı, kendi kendime küsmeyi sonra tekrar barışmayı, onun haberi yokken kendimce trip atmayı ve daha birçok şeyi o kadar özledim ki. Ben bir kişiyi özlemedim, bu hisleri özledim. Büyüdüm mü yoksa içimde bir şeyler mi tükendi bilmiyorum. Şimdilik bunu sorguluyorum.