E.C.BULAT
@ECBULAT
Burası gökyüzünün düştüğü yer.
Çok çok sevdiğim bir serinin yorumu ile geldim .Serinin üçüncü kitabı olan yehmum ,bence kartların dağıtıldığı en heyecanlı ,aksiyonun hiç düşmediği bir kitaptı.Bence fantastik kurgu alanında yazar çok başarılı ,çünkü boyutlar arası olan o iletişimi ve kurgunun gidişatı okurken beni mest etti.
İkinci kitabın final kısmından kaldığı yerden devam ediyoruz. Mahinev’in bu kitapta kendini bulması ve içindeki gücü keşfetmesini okurken yine hayran kaldım.Efken ile Mahinev’in aşkı zaten efso güzel ,o kısımları okurken offf mest oluyorum ben .Hangi evren olursa olsun aşk okumayı çok seviyorum ve bu seride doyuyoruz resmen .Yeni gelenler ve aslında olduğu kişiden çok farklı olduğunu zannedenler ve cadılar.Cadılar bence çok ayrı bir hava vermiş kitaba ,onların düşmanlığı ve bağlantılı oldukları konular çok iyi işlenmişti. Olaylar hep bu döngüde ilerlerken Mahinev’in düşmanları çoğalmaya savaşın fitili çoktan ateşlenmeye başlamıştır .Ama bence kitabın nirvanası kesinlikle Efken’in değişimi idi. Muhteşemdi. Yok artık dedim ,bambaşka bir boyut atlanmıştı bu olayda ,Efken’in kendini bambaşka bir alanda keşfedişi herkesi şaşkınlığa boğarken valla ben hiç şaşırmadım ,artık ne olursa şaşırmam o kadar ki beklentim yüksek : )
İstanbul’da yaşayan Mahinev’in ailesinin yaşadığı olaylar ve orada yaşananlar bendeki tüm soru işaretlerini biraz olsun azalttı .Miraç’ın Varta’ya geçmesi ve onunda ablası gibi bir gücü olması bu kitapta çok detaylandırılmasa da diğer kitap için bir zemindi sanki ,Miraç’ın olduğu kısımları da merakla diğer kitapta bekliyor olacağım . Birde en sevdiğim karakter olan İbrahim .Off bayılıyorum onun olduğu sahneleri okumaya ,bir karakter bu kadar komik ve tatlı olabilirdi ,sırf İbrahim için bile okunur .Her şey birbirinden çok farklı kulvarlarda olsa da aslında her
Reklam
Kitap ile ilgili ilk dikkatimi çeken cümle “kusursuzluğun sıradan olduğu bir ütopya..” işte bu . Kapaktaki bu cümle beni çok etkiledi ve büyük bir beklenti ile başladım kitaba .Beklentimin çok çok üzerinde bıraktı beni ve keşke dedim keşke bir seri olsaydı bu kitap .Uzunca zamandır böyle derinlemesine kurgulanmış bir eser okumamıştım ,ütopya bu kadar güzel anlatılmamıştı belki de .İlk on beş sayfa kadar Açlık oyunları havası aldım ama ilerleyen bölümlerde çok çok başka bir dünya ya adım attım .Yazarın kalemini ilk kez okumama rağmen çok etkilendim ,kelimeler ile dans etmiş resmen ama belki de beni en çok etkileyen yanı kişilik analizleri idi .Olması gereken durumdan ne çok az ne de çok fazla verilmiş bir tepki yoktu .Yani keşke şunu da deseydi ya, diyemedim hiçbir karaketere çünkü çok ölçülüp verilmiş cümleler ile karşılaştım.Kesinlikle çok iyiydi . Konusuna gelecek olursam, Nükleer felaket sonrası mutasyona uğramış bir köy halkı ve reşit olunca kusursuzluga bir adım atmak için sınava tabi tutulan gençler .Ailelerinden ayrılıp yeni bir yaşama ,kusursuz bir yaşama adım atmak isteyen bir nesil .İşte hikayemiz bu sınav ile başlıyor.Ve asıl karakterimiz Victor ‘da bu gençlerin arasında . Her şeyin yeniden başlayacağı ümidi ile gittiği yerde hiç de tahmin etmediği olayların içinde bulur kendini .Yanmak ile yanmamak arasında kalır ve çok çetrefilli bir savaş verir .Kötü karakter Marcilus ,ben sanırım ona kızmaktan çok acıdım .Kitapta en etkilendigim kısım burası idi. Marcilus’un geçmişi,hiç kimse ama hiç kimse kötü doğmaz onu kötülüğe itenler var diyor resmen.Ve ying Yang olayı iki kardeş için burda devreye giriyor belki de .marcilus çok kötü biri olsa da Diana iken hiç de öyle değilmiş .İyiliğin kötülüğe evrimi diye adlandırdım ben kendimce bu kısımları.Victor ile
