EDA BAŞDAŞ

EDA BAŞDAŞ
@EDA_BASDAS
Bir insanın hakkında yanlış düşüncelere kapılmış olabilirim. Ama bir insanı bugüne kadar yanlışlıkla gözümden hiç düşürmedim. Şayet gözümden düştüysen , mutlaka vardır bir sebebi. Bil istedim!!!
Birini sevmenin bedelidir sevmeyeceğim önce insanı da sevmek zorunda kalmak…
Reklam
Bir kapı kulpu avcunun içinde Açsam dışarıdayım, açmasam yanında Var sandığım ortak noktalarımızın yokluğunu çekiyorum O an zil çalıyor kapının kulpunu başkaları için kullanıyorum Sanki hiç çıkmak istemiyormus gibi, gelenlere “Hoşgeldiniz” diyorum
Sayfa 33
Ah şu yorgun tarafım. İnsan tarafım. Ah şu ince düşünen ve hep kırılan sol yanım. Ah bu beklentilerimin altında ezilen fedakarlıklarını. Ah şu gülüşlerim, yanağımda kuruyan gözyaşlarım. Ben bıktım, siz hala bıkmadınız mı ümit etmekten? İnsanlardan vefa, hayattan bir mucize beklemekten? Ben yoruldum, siz hala daha yorulmadınız mı kırılıp incinmekten? Biliyorum yalnız yaşanmaz. Ama nasip de bu kadar zorlanmaz. İnsan nerede durması gerektiğini bazen bilmeli. Olmuyorsa eğer, olacak diye ısrar etmemeli. Yeri geldiğinde ağlatan kadere, yeri geldiğinde gülerek “ Sen kazandın“ diyebilmeli.
Seni üzgün ve gözü yaşlı olarak tek başına yatağa gönderen bir adamı sevme. Merhamet ve şevkatin olmadığı yerde sevgi barınamaz.
Yaptıklarımın zerresine bile değmeyecek insanlar tanımışım. Allah‘ım bir daha kıymet bilmezlerin yoluna düşürme beni.
Reklam