"Okumayı severim, Eira." Diye yanıtladı sorumu. "Ancak kitaplara sahip olmayıda bir o kadar çok severim. O kitap ona her baktığımda öğrenmenin bir sınırı olmadığını hatırlatıyor bana. Hayatımın ne kadar süresini bir Darka olarak geçirirsem geçireyim her zaman bilmediğim bir büyünün olabileceğini hatırlatıyor. İçindeki büyüler öylesine..."
"Hayatımızın nasıl kurtulacağı gerçekten hiç bell olmuyordu. Ya da mutlak karanlığın pençesine nasıl yakalanacağı..."
"Her geçen gece bir öncekinden daha farklı biri hâline geliyorum, diye düşündüm. Üstelik tüm bu sürecin sonunda dönüşeceğim kişiden hoşlanacak mıyım, bilmiyorum. Öyle olmasını ümit etmekten başka çarem yok
Söyleyeceklerini başka zamana saklaman gerekecek çünkü şimdi ne yeri ne de zamanı
Adama ne oldu bilmiyorum, yaşıyor mu, yoksa kurşunlar minicik kurtçuklar gibi içindd onu yiyip bitirdi mi, hiçbir fikrim yok. Ancak adamın ölmüş olduğunu düşünmek, o rezil adamı benim öldürmüş olduğum fikri beni mutlu ediyor.
Nos'un aksine bir katil olduğum düşüncesi benim keyfimi yerine getiriyor
Yanlış zamanda, yanlış yerdeydim.
Ve hepsi bundan ibaretti