Bu kitap dünyasının karmaşası, gerçeği olduğu gibi görmeme engel olmadan, canlı varlıkları anlama isteğimi azaltmadan, beni bir sürü bulaşıcı pisliklerden, hayatın bütün zehirlerinden, saydam, ama yarılmaz bir bulut gibi koruyordu..
Heyhat! yaz güneşi gidiyor
Uzak ormanların ardında karanlık gecelere,
Heyhat! Yalnız kaldım, yapayalnız,
Nerede benim yaz sevinçlerim?
Sabahleyin çıkınca tenha yollara
Mayıs gezintilerimi anarım.
Hazin bir rüzgâr esiyor çıplak kırlarda
Ben gençliğimi kaybettim buralarda.
Ah dostlarım, candan dostlarım,
İlk kar yağar yağmaz,
Alın kalbimi yanık bağrımdan
Gömün kalbimi karlar altına…