Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şey yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.
(Okuduğum en güzel son söz )
Ceza korkusuyla çekinilen kötülükler, ödül ümidiyle yapılan iyilikler, insanın yaradılışındaki çirkin hayvanlığı gidermiş sayılmaz.
Azınlıktan bir şey çıkmaz. Çoğunluğu düzeltmeli.
— Şimdiki medeniyeti öyle nitelendiriyorsunuz ki bana Ortaçağ’a geri dönmüşüz gibi geliyor.
— Bence iki zaman arasında aslında büyük bir fark yok gibidir.
… bugün insanlar kendilerine bağışlanmış gibi görülen eşitlik, adalet, kardeşlik haklarından tamamıyla yararlanabilecek bir eğitim ve kültür seviyesine yükselememiştir.
Gizlenen hastalığın çaresi bulunmaz. Bu dertler her neyse meydana dökülmelidir.