Suç ve Ceza, bir cinayetin değil, o cinayeti haklı çıkarma çabasının romanı..Dostoyevski, Raskolnikov üzerinden şu soruyu sorduruyor; İnsan, kendini diğerlerinden üstün görmeye başladığında nereye kadar gidebilir?
Raskolnikov’un suçu, yoksulluktan çok zihninde kurduğu teoriden beslenir. Cinayet neredeyse sıradan bir an gibi geçilir; çünkü asıl yıkım suçtan sonra başlar. Vicdan, mantıkla susturulamaz. Roman boyunca Raskolnikov’un ateşli sayıklamaları, korkuları ve çelişkileri, cezanın hukuktan önce insanın içinde başladığını gösteriyor. Suç ve Ceza, insanın en büyük mahkemesinin dışarıda değil, kendi içinde kurulduğunu hatırlatan rahatsız edici ama unutulmaz bir klasik…