Bizi çirkinleştiren veya utandıran şeyleri düşünmemek en hayırlısı değil miydi?
"Fazla uzun zamandır sorun çıkarmıyorsun. Tahminimce artık zamanı geldi. Seni bu yüzden uyarıyorum ya Alexciğim, yakışıklısın, gençsin, pislikten uzak dur diye uyarıyorum, evet. Anlaşıldı mı?"
"Çamursuz bir göl kadar netti efendim," dedim. "Yaz ortasındaki masmavi bir gökyüzü kadar berraktı. Bana güvenebilirsiniz efendim." Sonra ona güzelce dişlerimi sergileyerek gülümsedim.
Otuz ya da yetmiş yaşında ölmek arasında bir fark yoktu ve her iki durumda da insanlar yaşamaya devam edecekti.
Bu iş, benim dışımda olup bitiyordu. Yazgım, bana danışılmadan yaratılıyordu. Bazen herkesin sözünü kesip: "Sanık olmak önemlidir. Benim de söylemek istediklerim var." diyecek oluyordum. Aslında, iyi düşünülürse söyleyecek sözüm yoktu.