Şunu iyice akılda tutmak lazım azizim; maalesef hiç kimse
kendi hayatında istediğini, istediği zamanda ve istediği şekilde gerçekleştiremiyor. Bizde herkes "keşke" demeye meyillidir.
Herkes, "Hayatımı yanlış yaşadım," diye hayıflanmayı sever. Yetmiş yaşına gelir, yine de bunu der.
Çıtayı düşürmemek... Bugün birinci ödevimiz bu. Mutluluğu talep ederken de, onu görev bilirken de, kendimizi inşa ederken de, hayatın ölçüsünü ararken de... Aksi takdirde,"düşük beklentiler hapishanesi"nden kurtulamayız.