Tükenmez şiirli kalem..
ben yazmasam buraya, beyaz duvar ve siyah çizgi
sözsüz kalirdi, güzel olmaya adanmiş kalbim.
Öğretmence okudum,tükendi hayatim keşfettim.
Bir şiir birakacak kadar yaşamışim, toplasam hepsini
Kalemim olmasa, şiirimde olmazdi,şiirim bana söyledi.
Bitti, ömrüme biriktirip sakladiklarim,
hazineler topragin altina gömüldü hep
Tükenmez gibi yaşadiklarim.
Geriye baksam keşmekeş bir düzen ,sanrilarim çoğulcul..
Ağrimasa da aciyor tükettiğim kalbimde yavaş akan kan ve ben..
Bağlanmiyor saniyorsun şiirle kalem,
benzemeye çalismadim kendime,
ilerledikce tersine gidiyor bir seyler.
Tükendikçe artiyor şiirler...
Ben miyim, kalem mi, yazamadiklarimiz
Nerdesin tahta başinda akip gecen hayaller...
Tükendikçe artiyor şiirler... Ahmet Aslan 26 Kasim Sandıklı...