Sonuç ne olursa olsun, amaç her ânin tadına varmak olmalıdır, çünkü ancak o zaman yolculuğu başarmış oluruz. Mutluluk hiçbir zaman gelmeyecek o son kilometrede degil, her bir an yeniden bağlayan sıfırıncı kilometrededir.
Modern dünyamizin en büyük sorunu: sonuç! Bir amaç belirlemek gerekli olsa da bürün dikkatimizi amaca verdigimizde yolculuğu unutuyoruz. Amaca ulaşma takıntımız başarısızlık korkumuzu doğuruyor. Belirsizlikten, o kaçinilmaz ana kadar acı çekiyoruz: Ya amacımıza ulaşıyor ve hemen yeni bir amaç daha belirleyip yeniden acı çekmeye bağlıyoruz ya da amacımıza ulaşamıyor ve değersiz oldugumuzu dügünüp acı içinde kahroluyoruz. Sonuçta amaç bir travmaya dönüşüyor. Sonuç bir durumdur, iki yolculuk arasındaki küçücük bir andır. Mutluluğun bu kadar kısa bir ana bağlı bir şey olduğunu mu zannediyorsun?