Düne değil,Yola yürür.
Kendin Bildi Hâdi bula,
Nefs-i bildi Hamd'e köle.
Bilme'idû Tecell-i Murad,
Kul mevt-e Rahmân kâla.
Hamd-ü Sena cüz-i Bildi,
O'nda olan Rahim idi,
Ahir Sesi Senden idir,
Kul'un beytül Sesin ola.
Eyy RABBİMİZ OLAN ALLAH'IM,
Sen bizi bilirsin ama biz seni dilediğin gibi biliriz,
Sen herşeyden münezzeh sin ve her bakımdan kamil olansın.
Biz seni kendimiz için senin öğrettiğin şekilde tesbih ve tenzih ederiz.
Sen bize ne verdiysen bizi bunu bilir bununla sana yakin olmak isteriz.
Senin yeryüzünde Muhayyer kıldığın tek kulun bize seni senin istediğin gibi sana HAMD etmeyi ŞÜKÜR etmeyi öğretti.
Biz ondan razı olduk sende ondan razı oldun ve makam-ı mahmud-u verdin.
Bizde senden makam-ı abdullah'ı isteriz bize hakiki manada seni sevmeyi öğret,
Bunu öğret ki senden layıkıyla korkalım.
Sevdiğinin başına birşey gelmesinden korkan gibi senin korkunun gerçekte neden olması gerektiğini idrak edelim.
Bizi seninle kıl...
Kişi sevdiği ile beraberdir.
Beytül
4.69: Kim Allah'a ve Peygambere itaat ederse işte onlar, Allah'ın kendilerine nimet verdiği PEYGAMBERLERİLE, SIDDIKLARLA, ŞEHİDLERLE, SALİHLERLE birliktedir. Bunlar ne güzel yol arkadaşıdır!
(Bu yol sırat-i müstakim'den başka bir yol değil)
İnsanlar var çevremizde ama bir erdemi bile yok,
İnsanlar var çevremizde erdemden başka murad-ı yok,
Peki hangisi önemli olan?
Bizim çevremizdekilermi?
Yoksa bizim çevresinde olduklarımızmı?
Beytül
Özlem dediğin nedir ki, özlenen yanına geldiğinde bu özlem mutlaka biter ve hissettiklerinde boşa gider,
Sonra özlediğin illaki seni inciltir,kırar.
Çünkü hakiki özlenilecek olanı değilde fani birisine vermissindir kalbini.
Şimdi dön hemen özlemen gerekene,vede tüm kalbin ile özle ve yine özle.
O da döner sana görürsün mutlaka kendi hislerinin kıymetini ve kendi yerini kalbinin değerini.
Beytül