Benzer biçimde, insan soyu da bebekliğinde kendini doğa ile bir bütün olarak hissediyordu. Toprak, hayvanlar, bitkiler insanın dünyası idi henüz. Kendisini hayvanlarla bir tutuyor ve bunu hayvan maskeleri takarak, hayvanlara ya da hayvan totemlerine taparak belirtiyordu. İnsan soyu, bu ilkel bağlardan kurtuldukça kendini doğal dünyadan da ayırdı ve uiyalnızlıktan kurtulmanın yeni yollarını arama gereksinimi içinde büyümeye başladı.