Söze başlamakta zorlanıyorum. Kitapta karakterler çok iyi düşünülmüş, analiz edilmiş. Betimlemeler oldukça gerçekçi. Fakat hikaye kısmı beni benden aldı. Okurken Yusuf'a kızdım, öfkelendim, kınadım. Omuzlarından tutup sarsmak istedim. Ama Yusuf bu, öyle de yapsam dediklerim bir kulağından girer, ötekinden çıkar. Bu insanı daha da delirtir. Tam da bu hislerim sebebiyle kitabın, dönemi ne kadar iyi yansıttığını bir kere daha anlıyorum.
Kitabı yeni okuyacaklar için detay verip heyecanı öldürmek istemiyorum. Fakat karşınızda sükut içinde bir genç dikiliyor. Kendini hiçbir yere ait hissetmeyen, insanlarla arasına daima mesafe koyan, 'yalnızlık' kelimesinin vücut bulmuş hali olan bir genç göreceksiniz.
Şimdiden keyifli okumalar dilerim.