… Bu uzun saçlı, yeni yaratık amma da ayakaltında dolanıyor. Devamlı etrafımda gezinip peşimden geliyor. Sevmiyorum bu durumu. Eşlik edilmeye alışık değilim. Keşke diğer hayvanlarla beraber kalsa. Bugün hava kapalı, rüzgâr doğudan esiyor. Galiba yağmura yakalanacağız biz. Bu “biz” lafını nereden öğrendim ki? Hah, hatırladım şimdi. Yeni yaratık söylüyordu.
***
…Bunca yıl sonra anlıyorum ki başlarda Havva’yı çok yanlış tanımışım. Onunla Cennet Bahçesi’nin dışında yaşamak, içinde onsuz bir yaşamdan evladır. Eskiden çok konuştuğunu düşünürdüm, şimdiyse o ses kesilip hayatımdan çıkarsa çok üzülürüm. Bizi bir araya getiren kestaneye, Havva’nın kalbinin güzelliği ve zarif ruhunu öğrenmemi sağladığı için minnettarım!