“Solucandan insana uzanan yolu kat ettiniz ancak içinizdeki pek çok şey hâlâ solucan halinde. Bir zamanlar maymundunuz; gel gör ki insan hâlâ, herhangi bir maymundan daha maymun.”
“Artık Tanrı’yı seviyorum: İnsanları sevmiyorum. Bana öyle geliyor ki insan, henüz yeterli olgunluğa erişmemiş bir şey. İnsanı sevmek mahvedebilirdi beni.”
‘Silenus haklı mıydı? Gerçekten: “Bizim için en iyisi ulaşılmaz: hiç doğmamış olmak, hiç olmamak, hiç olmak... ikinci en iyi seçenekse en kısa zamanda ölmek” midir?’