Ecem macar
@Ecmmcr
7 Kasım 1991
21 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Minik tuhaf bir mola :)
Öylesine okuduğum çıtır kitaplardan olacağını düşünmüştüm. Yormayan, betimlemeleri kıvamında, hayal dünyamı tuhaf bir şekilde canlandıran bir kitap. Altını çizdiğim yerler çok az fakat bunun yanında son sayfayı 'hadi canım' deyip tekrar okudum. Uzun zamandır finali böyle şok etkisi yaratan bir kitap okumamıştım. Tekrar okunacaklar listemde olacağını zannetmiyorum ama değişik bir dünya, bir minik tuhaf ara vermek isteyenlere tavsiye ederim.
Gerçek suç insanın ruhunu lekeler..
Ahmet Ümit klasiği bir Nevzat komiser hikayesi. Bana göre sadece polisiye değil. Gerilim, aşk, psikoloji ve polisiye türünde bir kitap. Yetmemiş son derece anlamlı ve günümüzün halini ortaya koyan aslında içler acısı sosyal mesajlar da vermiş. Santim santim çürümeyi, yozlaşmayı, liyakatsizliği aşkla, saflıkla, vefa ile harmanlamış yazarımız. Sade bir dille çarpıcı bir anlatım yakalanmış son derece sürükleyici bir kitap olmuş. Bana kitap okuyor gibi değil film izliyor gibi hissettirdi. Başından bir an bile kalkmak istemeden okudum ve ben çok sevdim. Nevzat komiserle tanışmış herkese tavsiye ederim..
Sıcacık umut dolu insanı alıp huzurlu bi yerlere götüren götürdüğü yerde miss gibi bir nefes aldıran kitap. Hayatın yoğunluğu stresi karmaşası arasında bir yandan hayallere daldırıp bir yandan da geçmişe özlem uyandırıyor. Çerez kitap diyemeyeceğim kadar dokunaklı ama okurken yormayacak kadar da dili sade ve hafif. O kadar içine almış ki beni kitabın sonunda kendimi Nezahat hala napacak şimdi diye düşünürken buldum. Biraz umut biraz hüzün biraz huzur fazlasıyla sıcaklığa ihtiyacınız varsa mutlaka okuyun..
Bu ilk incelemem olacak bi kusuru olursa simdiden affola..
Öncelikle kitabı edebi yönden biraz basit ve kendini tekrarlayan bir yapıda buldum. Ders kitabi arasına sıkıştırılmış bir roman tadı aldım.
Yalnız ilk incelememi bu kitap icin yazmak istememin başka bir sebebi var. Romana siyaset çok bulaşmış. Ben Atatürk milliyetçisi bir insanım. Bu kitabın tatlı su solculuğu bana biraz çiğ geldi. Çok çok iyi bir araştırmayla hiç empati yapılmadan yazılmış olduğunu düşünüyorum. Anlatılan dönemin şartları ve kaosu göz önüne alınmadan yazarın da kitapta bahsettiği gibi yirmi yıl öncenin gözünden yazılmış sanki. Anarşizm desen değil komünizm desen değil bir yerlere körü körüne bir hayranlık geri kalan tüm taraflara da aynı şekilde bir serzeniş (bence çok daha fazlası) sezdim.
Çok üzülerek bana kendi çocuğu açlıktan ağlarken komşunun çocuğuna pasta yapan bir anneyi izliyormuşum hissi yarattı..
