Eda
@Eda_249
76 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Reklam
Biz, insanları iyi sandık.
İyi niyetimiz, herkesi iyi görmek istedi. Biz aslında gördüğümüz kişileri değil, sandığımız kişileri sevdik. Sandıklarımıza değer verdik. Sonra gün geldi, veda dahi etmeden gidenler oldu. Yakıştıramadık. Sandığımıza yandık.. Halbuki ne görmek istersek görelim, karşımızdakiler hep oldukları gibiydiler. Tanıyamadığımız, yakıştıramadığımız ama sandığımız kişilikler..
“Bugün de gökyüzü konuştu.
Bir yanım turuncuya boyandı, diğer yanım geceye karıştı.
Her şey olduğu yerde kaldı ama içimde bir şey eksildi sanki.
Sokak lambaları sessiz, rüzgarın sesi bile düşünceli.
Ay, sanki bir şey söylemek ister gibi orada duruyor… ama ben anlamıyorum.
Kendimle aramda mesafeler var artık.
Ne kadar yürürsem yürüyeyim, aynı noktada dönüp duruyorum.
Bir zamanlar içimi ısıtan şeyler, şimdi sadece hatırlatıyor.
Belki de büyümek, bir şeyleri geride bırakmak değil;
geride kaldığını kabullenmekmiş.
Gökyüzü değişiyor, renkler susuyor,
ve ben yine aynı soruyu fısıldıyorum içimden:
‘Bu kadar sessizliğin içinde hâlâ beni duyan biri var mı?’”