Edâ
@Edaozdem
Hepimiz bir bataklıkta yaşıyoruz ama bazılarımız yıldızlara bakıyor.
Öğretmen
İstanbul
197 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Her insanın belli dönemlerde tekrar tekrar okuması gereken bir kitap. Kitabı bitirdikten sonra başucu kitabımın bu kitap olmasına karar verdim. Kitabı bitirmiş olmama rağmen aslında hâlâ tam olarak idrak etmiş ve sindirebilmiş sayılmam. Bunun için biraz araştırma yaptım ve her araştırmada farklı anlamlar çıktığını fark ettim. Şimdi biraz kitapta geçen Aynalı Baba karakterinin üzerinde bulunan ayna metaforundan bahsetmek istiyorum. Aynalı Babanın üzerindeki onlarca ayna, hakkın her birinin esmasına işarettir. Yani kim bakarsa orada kendi esmasını görür. Kitapta Aynalı baba bu yüzden ismi sorulduğunda; "Kainatta ki bütün isimler benimdir. Ben bütün isimleri üzerimde taşırım" der. Burada ki ayna, gelenin sıfatınını yansıtmaktadır. Raci de bu yüzden her Aynalı babanın yanına gelişinde, kendisini farklı boyutlarda görür ve rüya âlemine dalar. Aslında hepimiz hayatımızın bir döneminde Raci olduk veya olacağız. Tabi böyle bir devirde Raci olabilmek de pek kolay iş değil. Burada mühim olan kendi Aynalı babamızı bulabilmektir. Onu bulduğumuzda aslen kendi varlık amacımıza ulaşmış olacağız. Şuan emin olduğum bir şey var; artık her mezarlıktan geçişimde aklıma Aynalı babanın gelmesi olacak. Kim bilir onun güzel gazellerinden ve eşsiz kahvesinden faydalanmak belki bize de nasip olur... :) Umarım bizde bir gün kendi yaradılış gayemizi bulup, özümüzü idrak edebiliriz. Sevgiyle kalın, kitabı okuyun ve okutturun.
Reklam
Bakış açınızı değiştirecek bir kitap arıyorsanız evet kesinlikle bu o kitap.. Bence Kafka okurlarına vermek istediği mesajı oldukça etkileyici şekilde bu kitapta sunmuştur. Verilmek istenen mesaja gelecek olursak; "Bir gün değişmeye karar verdiğinizde yada artık insanların çıkarlarına hizmet etmeyi bıraktığınızda insanlar sizi bir böcek gibi görür ve bir böcek gibi muamele eder." Kitaptan sonra uzun bir süre ne zaman böcek görsem aklıma 'Gregor' gelmedi değil... :) ( Not: Yorumlarda karşıma çıkan bu fikir bana çok mantıklı geldi. Kitapta aslında Gregor bir hastalığa yakalanıyor ve para kazanamıyor, ailesinin ihtiyaçlarını ve tabi kendi gereksinimlerini karşılayamayacak durumda olduğu için herkes onu bir böcek gibi görüyor, ona o gözle bakıp, ona göre muamele ediyor. Malesef bu da hayatın üzücü gerçeklerinden...)
Favorilerimin arasında olan aynı zamanda da sonunda çok sarsıldığım ve üzüldüğüm bir kitap. Kitaptaki karakterlerin o hayal ettikleri yaşama kavuştukları anları okumayı çok isterdim... (BURADAN SONRASI SPOİLER) Kitabın sonunda George, Lennieyi vurduğunda derinden sarsıldım ve George'a büyük bir öfke ve kin duydum tabii bir de hayal kırıklığı.. George'un yaptığı bu davranış adeta benim içimdeki çocuğu öldürmüş gibiydi... Ama sonra düşümdüm ki aslında George Lennieyi onun iyiliği için vurmuştu. Eğer o vurmasaydı pis ellerde işkenceler içerisinde ve gözlerinin önünde öldürülecekti. Bu George için dayanılması zor bir durum olurdu. Bunları düşününce George'a olan öfkemi kaybettim ama Lennie'ye olan üzüntüm hâlâ baki...
"Düşümü gerçekleştirmekten korkuyorum; çünkü o zaman yaşamak için hiçbir sebebim olmayacak." Evet bu söz bana çok şey öğretti. Hepimizin bir düşü, hayali olmalı fakat bu mutlaka gerçekleşmek zorunda değil hatta gerçekleşmemeli de.. Yoksa yaşamın heyecanı, tadı kaçar. Bizleri ayakta tutan şey: hayallerimiz,düşlerimizdir.
"Bir şeyi gerçekten istediğimiz zaman, bütün evren ona ulaşmanız için iş birliği yapar." Hayatımızda başarıya giden yolda mutlaka engellerle karşılaşırız. Burada mühim olan şey bu engelleri tek tek aşıp başarı yolunda süreklilik sağlamak ve hiçbir zaman inancımızı kaybetmemektir. Bu şekildeki azmimizle evren de bizimle beraber işbirliği içinde olacaktır.
Ayrıca kitapta en en sevdiğim kısım; "Mutluluğun gizemi: Dünyanın bütün harikalarını görmektir ama kaşığındaki iki damla yağı unutmadan."
En sevdiğim Zweig kitabı. Bir aşk öyküsü ancak bu kadar etkileyici olur diye düşünüyorum. Okurken âdeta o hisleri yaşıyorsunuz. Aslında bu kitabı okumaktan ziyade sesli olarak dinlemenizi tavsiye ederim. Dinlerken çok daha etkileyici oluyor. Tabi kitap bittikten sonra gerçek hayata döndüğümde böyle uçuk bir sevginin asla olamayacağını düşündüm. 'Ama aslında o sevgiler yok değil var ve o kitapların varlık sebebi yok denecek kadar az olan o sevgiler.. Dünyada anlaşılmayıp, değer görmeyip, karşılık bulamadığı için kendine kitaplarda yer bulan sevgiler. Bizler onları sadece kitaplarda okuduğumuz için gerçek hayatta yok sanıyoruz ama onların kitaplara sıkışıp kalmasının sebebi o sevgileri tanımayan, anlamayan hatta küçümseyen bizleriz.'
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,3bin okunma
Reklam