İnsan, hayatın keşmekeşi içinde savrulurken bazen bir limana, bazen sessiz bir köşeye, bazen de bir dosta ihtiyaç duyar. Kitaplar, bu ihtiyaçların hepsine tek başına cevap verebilen sihirli kapılardır. Onları açtığında, sıcak bir eve girer gibi huzur bulur insan. Sayfalar, duvarlarını saran anılar gibi seni sarar; kelimeler, bir pencere olup yeni dünyalara açılır.
Bazı kitaplar geçmişten hatıralar taşır, eski bir evin duvarlarına sinmiş anılar gibi. Bazıları ise hiç bilmediğin sokaklara çıkarır seni, yepyeni bir eve taşınmış gibi. Kimi kitaplar bir ana kucağı gibi sarar, kimi ise kendi içinde kaybolduğun bir oda olur.
Sayfalar arasında kayboldukça, kendi ruhunun haritasını çizersin. Her kitap, içinde bir hikâye taşısa da, okuyan herkes için bambaşka bir ev inşa eder. İşte bu yüzden, kitaplar sadece raflarda dizili nesneler değil; insanın iç dünyasını yuva yapan en kadim dostlardır..