"Ey can dostlarım! Dünya ilmi dediğin bir incir fidanıdır. Ekersin, ellerinle büyütürsün. Lakin sen istesen de istemesen de yayılır. Vahşidir o, büyüdükçe kökleri toprağa sığmaz olur. O Ağacın gölgesi, hak güneşiyle arana girer. Dalları, yüreğine hücum eder hâle gelir. Biz ekme demiyoruz sâlik. Rabbin yarattığı şu alem-i cihanı bilme demiyoruz. Yine sulayacaksın, yine büyüteceksin o ilim ağacını . Lakin gönül bahçende değil, ilim tahtında değil, taşrada büyüteceksin. Gönlü karartacak Allah'tan uzaklaştıracak dünya ilminin eşiğimizde yeri yoktur."
'Vefa Sultan - 4. bölüm'