"Büyütür insanı vazgeçmek. Kalbin sivri köşelerini yontar, kıymıklarını temizler. Günün sonunda neyden vazgeçtiğini unutma diye çerçeveletip hayatının en güzel köşesine koyabileceğin birkaç santim öfke kalır geriye. O öfke zamanla kalbini, aklını yoklar. Ama vazgeçmemiş olmak kadar acıtmaz hiçbir zaman."
"Ne zaman bir şeyden suçluluk veya endişe duysam bunu kabul etmek ve beni hataya düşüren şeyleri açıkça görmeye çalışmak yerine yüzümü başka tarafa çevirmiş, başarısızlığımın kefaretini, cansiperane başka bir faaliyetle uğraşarak ödemeye çalışmıştım. Bütün gayretim günahlarımı telafi edecek işler üzerine odaklanmıştı ama duygularım geride kalmış, hortlakların önünde diz çökmüştü."