Kaçamıyorum içimde ki çocuktan her mutlu olduğum anda tutup yakamdan “ burdayım duy beni artık “ diye sarsıyor beni derinden , sahi iyileştimi içimde açılan yaralar ? ya da kabuk bağladığımı her düşüşümde paramparça olan dizlerim ? sustumu düşüncelerim veya ben mi sağırlaştım artık hiç bir şeyi bilemediğim bir noktadayım . Sabırsızlıkla beklediğim yarınları görmemek umuduyla her gece yastığımı ıslatan göz yaşları ile uykuya dalmaktayım.