“Ve avucuma bir şey bıraktı.”
“Ne?”
“Bir kâğıt.”
“Üzerinde ne yazıyordu ?”
“Seni seviyorum mu ?” diye sordu Konrad.
Emma başını salladı.
“Sana inanıyorum.”
“Ve Nietzsche’nin boşlukla ilgili sözünü kanıtlamaya çok yaklaştıklarından endişe duyuyordu: Boşluğa yeterince uzun süre bakarsan, boşluk da sana bakar”