Bütün kuvvetiyle tekrar tekrar kapıyı açmayı denedi. Bir büyük gürültü daha duyduktan sonra, kapıyı tekrar zorladı ve nihayet kapı açıldı.. "Vildan!" diye bütün gücüyle bağırırken, adımını kapıdan dışarı attı. Birkaç saniye sonra tamamen çökecek evin, önce koridorunun çöktüğünü ve adımını boşluğa attığını bilmeden..
(Kitap muhteşem gidiyor).
Sabahın ilk ışıkları banyo camından girince Vildan hayatının utancıyla yerden doğruldu ve kasıklarında belirgin olmak üzere tüm vücudunda hissettiği acıyla karnını tuttu
Tekrar gözyaşlarinı akıtti. Kalan son damlasına kadar.... "Bebeğim..."
Şarap kadehlerini doldurup, şöminenin önündeki minderlere oturup yavaş yavaş şaraplarını yudumlarken Mahir Vildan'ı yüzünü kendine çevirdi ve usulca öpmeye başladı. Önce gözlerinden, sonra elmacık kemiklerinden ve en son da dudaklarından. Uzun uzun... Kadehleri bir kenara bırakıp, daha sert ve daha şehvetli öpücüklerle, birbirlerine olan sevgilerini bedenlerine taşıdılar..
İnatçı bir kızdı, biraz da garipti ama bu ses tonu onu ele veriyordu. İlgilen benimle, yanımda kal diyordu sanki. Mahir, denemeye karar verdi. Onunla mutlaka daha fazla bir şeyler paylaşabilmeliydi. Keşke dememek için mutlaka denemeliydi.