Yaşamak için fazlasıyla yaşlanmış gibiler her şeyden bakmışlar sanki.
..
"Çocuklar, yatma vakti geldi."
Bunu derken bize baksa da artık biliyordu ki hepimiz cocukluğumuzu yitirmiştik.
Edmundo dayım karısından ayrılmıştı ve beş çocuğu vardı. Hep yapayalnız yaşıyor ve hep ağır aksak yürüyordu. Acaba çocuklarını özlediği için mi böyle yürüyordu?
Totoca'nın elimi sertçe çekmesiyle kendime geldim.
-N'oldu Zeze?
-Hiç, şarkı söylüyordum.
-Şarkı mı?
-Evet.
-Demek ki kulaklarım sağır olmuş. Acaba insanın içinden de şarkı söyleye bildiğini bilmiyor olabilir miydi? Sesimi çıkarmadım. Bilmiyorsa benden öğrenecek değildi.