Öfke onu dik tutuyordu, çünkü öfke kıymetli bir gerginlik haliydi. Ayakta olanların gücüydü. Yatanların ona hakkı yoktu. Öfke sessiz başkaldırılara, cepte sıkılmış yumruklara, hırçın ama teselli eden bir ritüel olarak yatmadan önce yastığa atılan peş peşe yumruklara olanak sağlıyordu.