Haklarımız var ama giderek kağıt üzerinde kalıyor. Adalet sistemi darmaduman, eğitim sistemimi altüst oldu. Sanat çok geri plana itildi. Tiyatrolarımız kapanıyor. İstanbul'daki opera çoktan kapandı bile. Kadına evinde oturup çocuk doğurması ve sadece çocuğuna bakması için müthiş bir teşvik var.
Kazanılmış haklarımızı kaybetmekten, daha da ileri evrensel haklara ulaşmaktan vazgeçip geriye dönmekten, ilkel bir Ortadoğu ülkesine dönüşmekten korkuyoruz.
Hiç değişmiyorsunuz, değil mi? Hangi partiden olursanız olun, Ak Parti, Mak Parti hiç fark etmiyor, asker olun, solcu olun, dinci olun, kıçınızı o koltuğa koyduğunuz anda, öğrenci düşmanı kesiliyorsunuz! Allah topunuzun belasını versin!
Hiç adam olmayacak mıydık biz? Neden bu kadar nefret ediyorduk gençlerimizden? Onlarca yıl sol görüşlü olanları dövmüş, süründürmüş, hayatlarını kaydırmıştık. Dinci söylemleri olanları küçümsemiştik.