Anlamlar, albayım, bazı kelimelere sığmıyor. Ayrılık mesela... O sadece iki kişinin değil, bir insanın kendisinden de ayrılmasıdır bazen. İnsan, albayım, kendine veda ederken farkına varmaz. Günler geçer, aynaya bakarsınız, başka biri çıkmış karşınıza. Bir zamanlar bildiğiniz, tanıdığınız o adam gitmiş; geriye ise sadece bir gölge kalmış. Zaman, o anladığımız gibi düz bir çizgi değilmiş meğer. Bir dönüp bakıyorsunuz, geçmiş sizi çoktan geride bırakmış.
Düşünün albayım, ayrılık sadece bir insandan mı olur? Hayaller de birer birer terk eder sizi. Önce umudunuzu kaybedersiniz, sonra sabrınızı. Ve en son da, farkına varmadan kendinizi kaybedersiniz. İşte o zaman, albayım, kelimeler hiçbir anlamı taşıyamaz hale gelir.