Hep koşuyorsun,hep koşuyorsun,hiç durmayacak mısın sen,dedim.Ben durmasını bilmem ki dedi. Yeter ki sizler yolumdan çekilin ve bana böyle anlamsız sorular sormayın. Böyle koştuğuna göre varacağın bir yer olmalı,dedim. Dünyanın yuvarlak olduğunu öğretmediler mi sana?
Ne kadar koşarsan koş varacağın yer burası.Yol açın bana, yol açın, diye inledi. Bir kez durursam bir daha koşamam,bunu anlıyor musunuz?
Leş
İnsanız,nereye varırsak varalım hep varamadığımız yerdeyiz.
Yolun açık olsun..
Ben bunu ilk kez yürekten söyledim.
Ve ben bunu ilk kez böyle yürekten söyleyince; "Yolun açık olsun."
Bir dua niteliği kazandı.
Kalbim barıştı seninle böylece
Herkes ettiğini bulur;
Ben de , sen de...
Bu hep böyle.
Ne çıkar ben bir kapıyı açsam...
Açmasam ne çıkar?..Çarpıp gitsem?
Ardındaki odalar çoktan yitmiş,
Kapılar yansa ne çıkar..
(...)
Ne çıkar sarsan yaramı?
Sarmasan öldürsen ne çıkar..
Ben çoktan tükürmüşüm ciğerimi
Nefes olsan ne çıkar..
(...)
Ne çıkar rüyalarıma girsen?..
Rüyalarımdan gitsen ne çıkar?
Ben çoktan ağlamışım gözlerimi
-görmüyorum artık seni
Sen var olsan ne çıkar,olmasan ne çıkar?..
Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin?
Hep böyle içinde uzak bir ışık mı yanar?
Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var.
Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin..