Gül diktim bugün
Toprak tohuma filiz
Ölüye huzur verir ya
Belki açar içimdeki çiçek
Kendime bir yer aradım bugün
Toprakta
Nefesim hala rüzgara karışık
Içimse
Karmaşıklığa alışık
Dokundum bugün
Hislerime
Beni insan yapan varlığıma
Ruhumdan aktı damlalar
Bazen rahmet
Bazen sitemliydi aynalar
Bugün de bitti
Hergün kendine kalıyor insanlar(e.ö)
Içi boşaltılmış sözlerin
Hissiz sabahlara uyanıyor gözler
Gam yükünü çekmiyor dervişler
Kalmıyor sevdalar
Yapay bir selam veriyor
En güzel resimler
Örtülüyor kusurlar
Mükemmel yalnızlıklar
Gebe bırakıyor suskunlukları
Incitmiyor yağmurlar
Ve gün batımlarına hasret kalmıyor umutlar
Yitirilmiş yollar
Gelen yok
Giden yok
Bekleyen yok.(e.ö)