İki defa öldüm ben,
Islık çalarak yürüdüğüm,
Dolunayda kader çehresiyle kesişti yolum,
Çenesi uyuştu gözyaşından,
İki defa öldüm ben,
Biri görünürdü, toprağa verildim
Kalbim durdu, yere serildim,
Diğeri içimde, ölüme dirildim
Başım mezara dayandı, arif bilindim.
Elif Ahsen Yıldırım