Elif aydın
@Elifakalin
Hemşire
Lisans
İstanbul
164 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Zaman zaman huzursuz olduğunda, manevi boşluğa düştüğünde, hayatı anlamsızlaştırdığında, seni dizginleyecek, çizgiye sokacak bir vesile aradığında bu güzel kitabı oku. Huzura erdim, yüzümde tebessüm çizgileri oluştu desem abartmam. Şöyle ki; yazar, herkesin başına gelebilecek gündelik olaylara çoğumuzun baktığı gibi genelgeçer değil farklı açıdan bakıyor her daim. Yolda tanıştığı birisinin söylediği iki üç cümleden duygu yüklü anlamlar çıkarabiliyor. Maddeye bakıyor ama mana görüyor, görmeye çalışıyor. Ruhuna iyi gelecek her kesimden insanla konuşmaktan çekinmiyor. Heyecan, sevgi, hürmet, hoşgörü dolu kalbi.
Kitapta anlattığı olaylar insana her duruma farklı bakmayı, ufak yaşanmışlıktan kocaman dersler almayı öğretiyor.
Nahif ve alçakgönüllü üslubuyla çok keyifli bir okuma sağlıyor okuruna. Hele şu bölümü okurken ( kitabın bir sayfasına küçük oğlunun berberde çekilmiş fotoğrafını koyuyor ve yanına şu cümleleri ekliyor: Eymen Vefa berberde, güzelim saçları birazdan gidecek. Üsküdar’ın eskilerinden sayılır Seyfi Abi, mahallemizin berberidir, emeği çok. Hatıra kalsın istedim, kitap her zaman nasip olmuyor, hele de renklisi, ne bulursam koymak istedim hevesle, hoş görün.) içten içe “Estağfirullah ya keşke daha fazla fotoğraf koysanız bu ince üsluptan kim sıkılabilir ki maşallah çocuğa, sizin gibi samimi insanları okumak ne güzel.” dedim. Ve üslubuna hayran kaldım.
Not: kitap yüksek oranda Üsküdar hayranı yapabilir. Oralara gitme isteğinizi tetikleyebilir.
Reklam
Kafka’nın öykü türünde olan bu eserini okurken iğrendim ve midem bulandı doğrusu.
Eserde icat edilmiş bir aygıt bulunuyor. Bu aygıt infaz için kullanılıyor. Ve ciddi anlamda mahkumun vücudunu sömürerek iş görüyor. Çünkü kişiyi hızlıca değil de oniki saatte tüm vücuduna iğneler (tırmık) batırılarak aynı zamanda sürekli vücut titreştirilerek öldürüyor. -Hala tahayyülümde olan bu aygıt gözümün önünden gitmiyor.-
Aygıtı kullanan vicdanlı mı vicdansız mı pek anlamadığım bir subay, infazı izlemesi için çağırılan gezgin, bir asker ve bir mahkum bulunuyor öyküde. Gezgin bu infazın doğruluğunu kabul etmiyor ve eleştiriyor. Tıpkı Kafka’nın karakterinde olduğu gibi. Kafka gibi gezginde dış dünyada olan biten, hakkın yenildiği tüm uygulamalara muhalif.
Kırksekiz sayfalık bu öykü içerisinde güzel mesajlar barındırıyor.
İçerisinde sıcacık yazıların bulunduğu, yazarın hayatından izler içeren anı türünde çok samimi bir kitap.
.
Birşeyler öğrenmek için değil de az biraz kafa dinleyeyim diyerek okumuştum kitabı ve umduğumu buldum. Yalın ve akıcı cümleleriyle insanın içini çokça ısıtıyor.
Geçmişte yaşayıp unutamadığı, O’nun belki de karakterine etki eden olaylar silsilesi. Hepsi de çok anlamlı, çok dolu, çok bizden. İsmail Amca’sıyla, Ercan’ıyla, Asım’ıyla ( benim minnakımın adı da Asım olduğu için daha bir sevdim kitaptaki Asım’ı ) çok sevdim ben bu kitabı. Yazarın felsefesi ise şu: “Muhafazakâr söylemleri olanın, muhafazakâr eylemleri de olmalı.” Çok güzel değil mi.
1900 lerin başında Budapeşte’nin yoksul sokaklarında yetişmiş pırlanta gibi çocuklar var bu kitapta. En büyük zenginlikleri kereste yığınlarının arasındaki Arsa’ları. Top oynadıkları, bilye oynadıkları, arkadaşlar arasında toplantı yaptıkları çok değerli bir arsa bu onlar için. Bir başka grup daha var ki top oynayacak yerleri olmadığı için Arsa’yı ele geçirmek istiyorlar.
Pal Sokağı çocukları ve Kızıl Gömlekliler arasında geçen kıyasıya rekabet çok etkiledi beni. Ve tabii ki Nemescek, Boka ve diğerleri.
Kardeşlik bağları, birbirine olan itaatleri, sadakatleri, aralarındaki minik askeri hiyerarşi ve ne pahasına olursa olsun Arsa’yı koruma istekleri eminim ki herkese çocukluğunu hatırlatacaktır.
Sürükleyici ve yalın bir dili mevcut. Çevirisi güzel ve basım hataları yok. Bir solukta okunabilecek bu eseri tavsiye ederim sizlere de.
“Yolumuza istenmedik olaylar çıkar ancak bir süre sonra görürüz ki, o olaylar sayesinde büyük kötülüklerden kurtulmuşuzdur; başımıza gelen musibet, bizi daha büyüklerinden muhafaza eden
Reklam