“Yağmuru sevdiğini söylüyorsun ama yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun, güneşi sevdiğini söylüyorsun ama güneş açınca gölgeye kaçıyorsun, rüzgarı sevdiğini söylüyorsun rüzgar çıkınca pencereni örtüyorsun. İşte bundan korkuyorum çünkü beni de sevdiğini söylüyorsun.”
Sokakta yürürken bir şey anladım ki adımlarım beni desteklemez istemsiz bir şekilde atıyordu ve buna toplum çaresizlik diyordu sahiden öyle miydi bilmem...#sabahabirnot