•ben şimdi bunu gecenin bir vaktinden karanlığın en dibinden yazıyorum ama bir gün ne zaman geleceğini bilmediğim bir gün karanlığın olmadığı bir yerde elbet buluşacağız yine sonra oturup karşına anlatmaya başlayacağım her şeyi sana,
diyeceğim ki: senin olmadığın bir hayatı hatırlamıyorum bile kalanına devam etmemi nasıl istemiştin benden? diye sonra durup dururken biraz yürümek isteyeceğiz ben hala sana bir şeyler anlatıyor olacağım saatlerce otursak da günlerce yürüsek de bitiremeyeceğim sana anlatacaklarımı belki el ele tutuşup fark etmeden de istemeden de olsa caddelerce anılar bırakıp kilometrelerce yol kat edip belki bir yerlere varamayacağız yine
bütün kötülüklere baş kaldırıp dünyayı iyileştirebileceğimizi güzelleştirebileceğimizi düşüneceğiz hayallerimizi konuşup belki yine hiçbirine gücümüzü yettiremeyeceğiz ve ben yine bir ömürlük hayal kuracağım her şeyi güzel düşünüp kötü ihtimallere kapımı açmayacağım...
sonra da ah sonra da..
senin hayatında ben yokken benim hayatımda sen yokken başka da bir anlam aramaya çalışmayacağım şu yaşamaya çalıştığım dünyada!