Herkes birbirine olduğunca yakın olmaya çaba harcarken diğer yandan kendini tümüyle yalnız hisseder,tek başınalığının her zamanki sonucu olan derin bir güvensizlik,huzursuzluk ve suçluluk duygusuna gömülür.
Çok şeyi olan değil,çok veren zengindir.Bir şeyi yitirmekten korkan istifçi,ne kadar çok şeyi olursa olsun,ruhbilim dilinde yoksul ve yoksun bir kişidir.Ancak kendinden bir şeyler verebilen kişi zengindir.