Sonra nə oldu?
“Sarı üz”ü oxuduqca ən çox verdiyim sual bu oldu.
Müsbət rəyim: Kitabda yazıçılıq, yaradıcılıqdan çox tələbə çevrilən sistem, çox satan kitabların seçimi, nəşriyyat dünyasının arxa pərdəsinə dair bilmədiyimiz bütün reallıqlar çox detallı əks olunub. Belə ki, oxuduqca içdən-içə həm də pis olurdum…
Günümüzün sosial media “linç”ləri o qədər canlı təsəvvür edilib ki, mənə yazılmış qədər yerdən-yerə vuruldum…
Baş rol Juniperin öz içində qurduğu məhkəmə başdan sona bizi tərk etmir. Buna görə bəzən onu günahkar görürsən, bəzən də onu məcbur edən sistemi…
Kitabda irqçilik də bəzəksiz, olduğu kimi ələ alınıb və yazıçı sanki qərarı özümüz verək deyə bizə suallar verir. Ümumi olaraq kitabdan bilmədiyim çox yeni şeylər öyrəndim. Ötürdüyü hisslər də çox real idi.
Mənfi rəyim: Müasir yazıçılıq sanki fərqli üslubdadır. Yəni əgər sənin mövzun müasir problemləri ələ alırsa artıq kitabın çox satan olur. Onun nə qədər yaxşı yazıldığının bir önəmi qalmır. Altını xəttlədiyim ifadə, üstündə uzun düşündüyüm mənalar, bir ağırlıq artıq yoxdur. Sadə, düz, açıq.
Başda kitab mənə çox söz yığını kimi gəldi. Baş rolun bütüünn düşüncələri uzun-uzadı qeyd olunub. Sanki kitabın “draft” versiyasını nəşr ediblər. Sonlara doğru məqsədin elə bu olduğunu anlayırsan.