"Herkes ölünce ardında bir şey bırakmalı, derdi dedem. Bir çocuk, bir kitap, bir tablo, inşa edilmiş bir ev veya duvar, yapılmış bir çift ayakkabı. Veya ekilmiş bir bahçe. Elinin bir şekilde dokunduğu bir şey, öldüğünde ruhunun gideceği bir yer olsun diye; böylece insanlar ektiğin o ağaca veya çiçeğe baktığında, sen orada olursun. Ne olduğu önemli değil, dokununca onu değiştirdiğin ve ellerini çektiğinde sana benzeyeceği bir şeye dönüştürdüğün sürece, derdi."
Zülfi Livanelinin okuduğum ikinci kitabı. Huzursuzluk kitabında olduğu gibi akıcı bir dili var.
Konusuna gelecek olursak günümüz dünyasını çok güzel özetlemiş.
Tavsiye edilir, keyifli okumalar.
Son AdaZülfü Livaneli · Doğan Kitap · 201362bin okunma