Bu genç yaşımda yolum çoktan çizilmiş ve bilinmeyen hiçbir şey yokmuş gibi hissediyorum. Bunca baskı yüzünden, bazen nefes alamıyorum. Sayı dizisine, Fibonacci dizisine benzer bir kalıbın içindeyim. 0,1,1,2,3,5,8,13,21 vs. - ve hayatım ilerledikçe, bu dizide olduğu gibi, sürprizler de azalıyor. Bir sonraki sayının önceki iki sayıyı toplayarak bulunduğunu anlamak yerine, insan önündeki yaşamın çoktan belirlenmiş olduğunu fark ediyor. Yaş aldıkça, sayıdan sayıya geçtikçe, bu kalıp daha da öngörülebilir hale geliyor. Kalıbı hiçbir şey bozamıyor.